Naar de Libelle website
 
Libelle blogs

Teenage kicks

“Krijg ik een elektrische gitaar?” vraagt Alexander. “Al mijn vrienden hebben er één.” Dat is dus tegenwoordig de norm. “Kunnen al jouw vrienden er ook op spelen?” Mijn gereserveerdheid is enigszins gerechtvaardigd. Mijn zoon kan bij mijn weten geen noot muziek lezen; hij zal het bijgevolg op het gevoel moeten doen. De geschiedenis leert ons dat deze gave slechts kan worden toegeschreven aan uitzonderlijke talenten.

Alexander heeft veel kwaliteiten, maar ik betwijfel of het spelen van akkoorden er één van is. Hij krijgt echter het voordeel van de twijfel.
Sinds het bestaan van Junior Eurosong en de hype rond Tokio Hotel weet ik dat muziek voor de jeugd ook door de jeugd gemaakt moet worden. Belgische popgroepjes als Blackbox Revelation en Freaky Age combineren het scoren van hits met toetsen wiskunde en schooluitstapjes. De gemiddelde leeftijd van de bandleden is zestien. Als hij doorbreekt, zou Alexander één van de nestors van dit jonge muziekgeweld kunnen worden.
“Naar het schijnt zijn Fenders goede instrumenten om mee te beginnen.” Mijn zoon wil aan de start staan met professioneel materiaal. Dat Ringo Starr als kind  begon te roffelen op lege wastrommels voor hij zijn eerste drumstel kocht, is hem blijkbaar ontgaan. En zo kan ik nog wel een aantal voorbeelden vinden.

“Heb je al een naam voor jullie bandje?” informeer ik.
“Paps, we hébben nog geen bandje,” antwoordt hij. “Eerst moet ik toch een aantal akkoorden leren spelen. Trouwens, al mijn vrienden spelen alleen gitaar; dan moeten we ook een drummer en een basgitarist zoeken…”
“En een zanger of zangeres,” vul ik aan. “Of worden het instrumentaaltjes, zoals bij The Shadows vroeger?”
“The wie?” vraagt hij. Niet alleen zijn gitaartechniek, maar ook zijn muziekgeschiedenis vertoont grote gaten.
The Shadows hadden nochtans allemaal een Fender. 
 


Reacties

Reageer

 


Lees ook:    flair.be | milozine.be | humo.be | kieskeurig.be | xquis.com | zappybaby.be | comeva.be | teveblad.be | storymagazine.be