Libelle blogs

Meidag in maart

Wed, 17 Mar 2010 09:35:25 +0000

Eindelijk! Het lentegevoel is er weer. De laatste weken kwam je alsmaar naar zon hunkerende mensen tegen. De winter duurde dan ook erg lang hé. Maar nu gaan we weer de goede kant op. Gelukkig. Je krijgt weer zin om aan allerlei noodzakelijke klussen in je huis te beginnen en ook de tuin is aan een flinke opknapbeurt toe. Maar alles op zijn tijd. Vandaag gaan we gewoon genieten van deze zonnige meidag in maart!

Dr Jekyll en Mr Hyde

Wed, 13 Jan 2010 10:12:07 +0000

Ook zo meegeleefd met de ouders die hun kind op zo'n gewelddadige manier verloren? Zelfs het vinden van de moordenaar kan hen geen soelaas bieden, want het liefste wat ze hadden zijn ze voorgoed kwijt. Het ergste is hen overkomen. En dat geldt ook voor de kindjes van de moordenaar! Hoe kan een mens, in 's hemelsnaam, zo tweeledig, zo slecht en zo ongeremd in elkaar steken. Dat gaat elk normaal verstand te boven. En toch...de menselijke psyche is ondoorgrondelijk. Niemand kent de gedachtegang van een ander. Wars van alle moderne snufjes en de nieuwste denkpistes. Gelukkig, wellicht ook voor hem, is de moordenaar nu vrij vlug gevonden. Als hij werkelijk twee persoonlijkheden in zich verenigt, dan moet zijn 'goede kant' toch al jaren een zware gewetenslast dragen... Of is hij werkelijk alleen maar de gekke, gewetenloze psychopaat, zonder een greintje empathie, die geniet van het pijndoen en doden van jonge medemensen? Zou je echt als moordenaar geboren kunnen worden? Allemaal vragen waarop wij, als leek, geen antwoord weten. Je hoopt alleen maar dat geen van je kinderen of kleinkinderen zo iemand ooit op hun pad tegenkomen. Zowel letterlijk als figuurlijk. 't Zal je buurman maar wezen...

2010 komt er aan!

Thu, 31 Dec 2009 06:38:41 +0000

Mensen, wat gaat de tijd toch vlug, hé! Gisteren... was je nog een kind dat, verwachtingsvol, wel honderdmaal haar cadeautjes bevoelde onder de kerstboom van je warme thuis. Een Piet Pinter en Bert Bibberstrip want Suzanne was je idool. Én een blauwe Bic. Zo'n magisch schrijfmiddel dat je met één klik aan en af kon zetten... Prachtige hebbedingetjes voor een kind van zeven... toen. En vandaag... vergaar je alle cadeautjes voor kids en kleinkids want straks gaat het richting Hasselt. Daar gaan we van Oud naar Nieuw vieren! In het nieuwe huis van dochter 2. Vind 2010 een mooi, rond getal, behalve die hoekige 1 dan...Maar je kan niet alles hebben hé. Er zal altijd wel ergens een hoekje áf zijn aan je geluk of plezier... 2010 is ook het jaar waarin ik 60 word. Mijn zus en ik hebben er gisteren nog samen om gegniffeld. ( Zij is nog een 'piepkuiken' van bijna 55!) - Jennemieke, nu heb jij bijna een zus van zestig. Ik zal me toch anders moeten gaan gedragen, hoor. Meer "mature" bedoel ik... Maar je bent wie je bent hé. Alleen je uiterlijk verandert...een beetje. Een ietsje milder hoop ik wel geworden te zijn "as time goes by". Alhoewel. Gisteravond zag ik Mies Bouwman op tv. Zij wordt vandaag 80. En ze zag er schitterend uit! Ze zei ook iets moois over liefde. "Liefhebben is samen uitkijken naar morgen."Hoop dat ik dat nog kan zeggen op mijn tachtigste en ik wens voor jullie allen vansgelijke! Straks een prachtig, spetterend, gezellig, intiem (zelf in te vullen) feest toegewenst aan iedereen. En voor morgen een gezond en blij Nieuw Jaar. 2010... here we come!

Let it snow, let it snow, let it snow...

Wed, 23 Dec 2009 23:00:24 +0000

Ook een paar dagen sneeuw geruimd voor je deur? In onze straat is dat een must. Ik verdenk er zelfs sommige buren van dat ze je er, stiekem, op afwegen! Grapje! Maar, in alle ernst, men zou toch vele mensen op hun burgerzin moeten wijzen. Je eigen stukje stoep sneeuwvrij maken, zou het 'sneeuwstappen' voor iedereen veel vergemakkelijken! Moest mijn zoon er ook op attent maken.- Strooi zout, jongen, want als iemand voor je deur uitglijdt en z'n nek (!) breekt, ben jij verantwoordelijk! En hij nam het nog aan ook! -Hij wist dat gewoon niet! (hiaat in zijn opvoeding). En zo zijn er velen... aan de stoepen te zien... "Kinderen opvoeden", hm, blijft toch een levenslange taak....Dát had ik nu bij hem overgeslagen... Hij is de derde in ons gezin, hé... Lieve bloglezers, ik wens jullie sfeer - en liefdevolle, kaarsjes- en cadeautjesrijke kerstdagen, samen met familieleden en vrienden en een gezond, hoopbrengend en vrolijk 2010. Proost, folks!

Libelle Feest!

Tue, 08 Dec 2009 09:12:00 +0000

Mensen, mag ik nu ook eens "stoefen"? 't Is te nemen of te laten: ik doe het toch. Dat ik dat nog mag meemaken, snif... Mijn kleindochter Hélène ( aged 6 from December 5!) op de cover van Libelle Feest én...nóg eens drie keer binnenin: p 56, 68 én 90 (middenin)! Hélène, 'the covergirl'. Héél geconcentreerd aan het werk! En als klap op de vuurpijl: Oliver, samen met een blonde schone (!) van wie hij, I heard it through the grapevine, naar 't schijnt héél érg gecharmeerd was ( zodat hij haar zelfs een liefkozende 'klap op de bibs' verkocht. De redactie spreekt er nog van!) op p 86. Dat belooft voor later. Pas op, er staan nog andere mooie, toffe en lieve kindjes in, hé...Maar wars van het feit (hm) dat mijn kleinkids er in stralen, vind ik het ook een prachtig "hebbeding". Boordevol, ik citeer: inspiratie, ideeën en recepten voor elk feest. Uitgegeven bij Lannoo. Een tof kerstcadeau. ( 'k Zit niet mee in de verkoopscampagne, hoor. Dus 'k verdien er ook niets aan! 't Is "in alle eerlijkheid"). En natuurlijk voor onze familie 'een collector's item'. Of wat had je anders gedacht?!

Le bien-aime ou mal-aime?

Thu, 03 Dec 2009 12:01:16 +0000

Keek u ook naar 'Phara' vorige dinsdag? Wel, ik ook. Wou die door Humo sedert weken totaal verguisde man nu ook eens aan't woord horen. Gewoon objectief. Zonder afbreuk te willen doen aan de ernst van de situatie. Had een week ervoor het relaas gehoord van een journalist van Humo. Nu dus the big boss himself. En ik vond, eerlijk gezegd, dat hij een goede beurt maakte. Ik ken die man natuurlijk niet. Moet niet met, of ( fig.!) onder, hem werken. Ben niet gecharmeerd door hem. Maar ik voelde ook geen aversie. Hij legde heel de toestand klaar en duidelijk en juist uit. Voor een buitenstaander heel verstaanbaar. Voor de gedupeerden uiteraard een persoonlijke ramp. Op de vraag van Phara 'hoe hij omgaat met de kritiek in Humo', vond ik dat hij heel tolerant reageerde. Hij werd zelfs sympathiek in mijn ogen.'Dat hoort nu eenmaal bij de cultuur van dat blad'. Iets van die strekking. En ik vraag mij af welke andere manager van een bedrijf zich zo visueel belachelijk zou laten maken. De laatste weken hebben we de directies van ondernemingen als Opel, DHL etc hun uitleg horen doen over al die mensen die ontslagen worden of ver buiten onze grenzen moeten gaan werken. Allen even clean en duidelijk. De schuld ligt bij de internationale, economische crisis. Daar zijn ze het allen roerend over eens. Maar zouden zij ook stilstaan bij de, stuk voor stuk, persoonlijke drama's van hun werknemers? Of nachten wakker liggen met de vraag of ze wel de juiste beslissingen en herschikkingen getroffen hebben? Met kerst in het verschiet. Ik hoop het echt. Het zijn toch ook maar mensen. En de moppen over de genaamde Aimé, wat hij ook moge uitgespookt hebben, die ik in 't begin nog wel grappig vond vertonen, zo langzaam, een baard van hier tot in Antwerpen! Krijg meer en meer heimwee naar de vlijmscherpe, journalistieke analysepareltjes van Willy Courteaux. Remember. 'k Word oud, folks!

Prettig druk!

Thu, 03 Dec 2009 11:25:19 +0000

Sorry, mensen, 'k heb jullie véél te lang in de kou laten staan. Maar 'k had het zo druk! Druk met mijn huis.-Nieuwe vensters en een voordeur, weet je nog wel? 't Was wel even wachten. Vooral op 'De Deur'. ( 3 maand langer dan op de ramen!) Kreeg zelfs al opmerkingen in de trant van: "Allez, Claire, als je nu zo'n grote kosten doet dan had een nieuw deur er ook nog wel afgekund, zeker!" Maar het plaatje is geslaagd, al zeg ik het zelf. Ons huis is twee keer meer waard, vind ik!- Druk met de kleinkids.Druk met op reis gaan. Druk met de sociale contacten. Druk, druk, druk. Maar wel prettig druk. Ik klaag niet, hoor. En daarom heb ik maar ineens twee tekstjes in petto voor jullie. Gr-oe-t-j-e-s.

Ons drietal

Mon, 26 Oct 2009 10:32:26 +0000

Al onze kinderen hebben het druk. Met hun gezin maar vooral, in deze periode, met hun job. Alledrie zitten ze in de Wereld van de Uitgeverij. Kim bij "De Dikke van Dale". Zij heeft het nu héél drúk met de voorbereidingen voor de Boekenbeurs! Karen werkt al ja-aren voor Sanoma en heeft het zéér drúk met vergaderingen en planningen en budgetten voor volgend jaar! En Wimjr is product-manager bij Media Planet, een bijlage bij De Standaard. Hij moet nog alles bewijzen want hij doet het nog niet zo lang. Is dan ook de jongste van mijn drietal. Heeft het dus enorm druk met sponsoring te zoeken, teksten te schrijven en de eindredactie te verzekeren. Liet een 'safe' job als leraar wiskunde in het onderwijs staan voor het avontuur... Maar hij is gelukkig. Ik zie zijn ogen stralen als hij, begeesterd, over zijn werk vertelt. En is dat eigenlijk niet het belangrijkste? Iets doen wat je graag doet en er hard voor werken. Daarin groeien en je horizon verbreden, in andere milieus vertoeven, interessante en/of creatieve mensen ontmoeten en... er nog geld mee verdienen ook! 'k Weet ik zit weer op mijn stokpaardje maar ik meen dat ook echt. Onze drie kinderen zullen altijd wel ergens goed terecht komen. Op eigen kracht. Die zelfstandigheid hebben we ze meegegeven. Aan alledrie. Raar hé, maar daar ben ik, het meeste, fier op!

Achilles

Thu, 08 Oct 2009 07:35:49 +0000

Onze huisdokter, dr. Bouwens zaliger (?) gedachtenis, zal mij bij mijn geboorte ook dáár wel vastgepakt hebben zeker. Nét zoals de moeder van Achilles toen ze hem in 'dat goedje' doopte dat hem onkwetsbaar, onoverwinnelijk en onsterfelijk moest maken... Wél bij mij is 't ook niet gelukt! ( grápje). 'k Zit hier met een achillespees die ferm pijn doet. Na één turnles nota bene. -" Mevrouw, ik zie een ferme doorbloeding van de pees," zei de specialiste van de echo, "en dat is goed bij een spier maar... niet bij een ...pees. U hebt geluk dat ze niet doorgeknakt is! U moet een hoge pijndrempel hebben want daar loopt u al langer mee!" Och, ja, ik voelde weleens iets in die buurt... Maar wie voelt er, op onze leeftijd, nu nooit eens iets? Eigenlijk, voel je vanalles maar een mens wil stoer blijven doen hé. Niet toegeven. - " Géén slippers meer, géén hoge hakken, géén fijne sandaaltjes... maar stevige schoenen met een brede hak en hogere 'contrefort'... Voorlopig ook geen lange wandelingen meer en zo weinig mogelijk de trap gebruiken..." Advies van onze huisarts. Heb schoenen gekocht in de duurste 'speciaalzaak' ( een jaap in mijn budget. Moet nu geen dure brillen meer kopen maar schoenen... Zo blijft een mens bezig!) van ons Pallieterstadje. Twee paar ineens! Mijn moeder kocht daar, op latere leeftijd (!), ook haar schoenen... De eigenares-verkoopster vroeg vriendelijk of ze mijn aankopen op de kaart van mijn, reeds negen jaar overleden, moeder mocht zetten... Zij had een heel kaartenarchief. Maar dat ging me een beetje te vér...

Proficiat, Karin!

Tue, 22 Sep 2009 07:20:08 +0000

Dat je het hebt aangedurfd een halt toe te roepen aan het snelgroeiende, nieuwe Moslimreactionisme in je school en elders. En om de juiste redenen... Karin Heremans, directrice van het Antwerpse Koninklijk Atheneum was tien jaar lang mijn buurvrouw. Dochters Manon en Elise waren bij ons 'kind aan huis'. Manon heeft zelfs een heel jaar lang Nederlands van mij gekregen in het eerste middelbaar. Dus ik ken hen vrij goed. Toevallig las ik een artikel over hen in De Morgen en het werd me warm om het hart. Ik hoor het je nog zeggen, Karin: " Claire, ik ga van de minpunten van die school, pluspunten maken! En daar ben je grotendeels in geslaagd! Je hebt er een multicultureel juweeltje van gemaakt! De lat pedagogisch hoog gelegd. Je leerlingen integratie, wederzijds respect en gelijkheid bijgebracht. Westerse waarden. Beginnend bij Taal. De sleutel tot succes. Ik kan me voorstellen, Karin, dat er heel wat getob en denkwerk en slapeloze nachten aan zijn voorafgegaan vooraleer je de stap durfde te zetten. Een hoofddoekenverbod is niet niks in een school waar de overgrote meerderheid Moslim is. We hebben het er jaren geleden al over gehad. We hoopten dat het over zou waaien. Dat het een 'modeverschijnsel' was... Dat de werkelijke betekenis, de onderdanigheid van de vrouw, zelfs aan de meeste tienermeisjes voorbijging. Maar toen voelde je dat de druk extremer werd. Dat moderne Moslima's, zonder hoofddoek, gepest werden. Je raakt niet aan Karin's leerlingen. Een school, háár school, moet een veilige, onafhankelijke haven blijven! En gelijk heb je! Het hek was van de dam. En je beslissing genomen. Trouwens je mag ook enorm fier zijn op je twee dochters. Twee toffe, zelfstandige, breeddenkende jonge vrouwen mét karakter en een mening. Proficiat, Karin, over heel de lijn! En wanneer spreken we nog eens af?

Rust

Tue, 22 Sep 2009 06:06:47 +0000

Die is weergekeerd. Dochter Karen en gezin zitten hoog ( en droog!) in Hasselt. De kindjes gaan er naar het buurtkleuterschooltje en maakten er al nieuwe vriendjes. Eigenlijk zonder de minste aanpassingsproblemen. Ons Noor is vol van 'haar' juf Miranda. Oliver zit weer bij een juf Rita. Een Limburgse ditmaal. Wat hem de grappige quote ontlokte: "Ik doe 'in de juf Rita's'!"En de zachte -g en de tragere en ietwat zangerige uitspraak waren ze toch al gewend van hun papa... En Ollie heeft, mét succes, zijn eerste stapjes in de voetbalwereld gezet! Bij Torpedo Hasselt... Je moet ergens beginnen hé! (Grápje!) Na de eerste training had hij al furore gemaakt in de kantine: hij was de enige die... plat water... dronk. "Wat drinken jullie nu?", moet hij geroepen hebben tegen zijn nieuwe voetbalmaatjes, "cola is slecht voor een voetballer!" De wijze raad van zijn opa indachtig! Mijn man had, stiekem, gehoopt dat zijn kleinzoon bij Lierse óf Lyra zou aantreden. Ik kén em! Hij ziet potentieel voetbaltalent én gedrevenheid in die kleine spruit...en herkent vooral veel van zichzelf in hem. Zowel uiterlijk als innerlijk... Maar wie weet? Zijn eerste voetbalmatch was in elk geval een 'persoonlijk' succes. Hij had vijf goals van de zes gescoord. "Je zag er eigenlijk maar ene overal, zowel aanvallend als verdedigend," dixit onze fiere dochter. Ze hadden wel met elf-zes verloren... tegen Diepenbeek. Opa kreeg het hele relaas van kleinzoon via de telefoon... Hoorde hem zeggen: "Toen opa voetbalde, verloor hij nóóit...van Diepenbeek!" 'Karakter aankweken' noemen ze dat in sporttermen. Volgende zondag rijdt hij, heel vroeg, naar Hasselt...

Hectisch

Thu, 27 Aug 2009 08:58:16 +0000

't Is weer druk ten huize van ondergetekende. Morgen verhuist dochter Karen met man en gezin naar hun vernieuwde, "nogniethelemaalaffe" nestje in Hasselt... Daarom blijven ze het weekend samen met hun kids bij ons logeren. Vandaag gaan we nog een paar 'noodzakelijke' spulletjes halen bij IKEA. En dit weekend staat ook de traditionele feesttent op "ons" middenplein met drie "feestavonden" voor de boeg: vandaag, receptie voor de buurtbewoners; morgen, de door manlief en mij voor de tiende keer georganiseerde quizavond en vrijdag, barbecue. Bóvendien trakteert dochter Kim ons Hélènetje op een weekendje Eurodisney "omdat ze naar 't eerste leerjaar gaat"! (-Dat hebben we met de jongens ook gedaan, mama!) En dus blijven Louis en Victor ook logeren hier. Nog niet alles, hoor. Zaterdagmorgen is het infovergadering in de school van Louis. Hij gaat nl. naar het eerste middelbaar. "Oma, wil jij dan met hem meegaan?" En 's namiddags is er nog een voetbaltornooi in Vremde. Dat zal opa wel voor zijn rekening nemen! En ondertussen loop ik hier rond met een "wattenkop" en "druilogen" want van vorige vrijdag heb ik ook nog een tweede lens! -" Och, schat, we zullen het wel overleven!" Zei mijn man gisteren lachend. Ach, we zien ze zo graag hé! Maar dat niemand ons komt vertellen dat zgn. 'senioren' niet actief genoeg zijn, hoor!! Ze zijn gewaarschuwd! Ik sta scherp! See you.

Il y avait le ciel, le soleil et la mer...

Fri, 21 Aug 2009 09:14:08 +0000

Onze driedaagse aan zee zit er weeral op. Spijtig. Perfecte dagen zijn zeldzaam in een mensenleven hé. Die moet je koesteren. En dat doen we ook. Zus, nichtje en ik. Gewoon onszelf zijn. Volledig ontspannen. Als uitgelaten tieners onbezorgd schaterlachen, herinneringen ophalen en doen waar wij zin in hebben... Zonder rekening te moeten houden met... wie dan ook. Vandaag volgt de anti-climax: word een lens gestoken in mijn andere oog. Het kan niet alle dagen feest en zondag zijn...

The morning after

Sat, 15 Aug 2009 07:35:37 +0000

Achteraf heb ik toch maar voor mijn zilveren sandaaltjes geopteerd. Manlief houdt niet zo van opzichtig. En gele schoenen... Draag ze, volgende week, wel in Knokke... Hm. ( Dan is het weer onze driedaagse "ladies'time" met zus en nichtje!) Wel, LL, "De Pastoor van Vremde" is een aanrader. Mooi kader; lekker, verfijnd eten; aangenaam, interessant gezelschap... Voor dat laatste moet je natuurlijk zélf zorgen hé. Bovendien hebben ze op de bovenverdieping een hele kamer ingericht voor kids... mét babysit op vrijdagavond. Beter kan niet hé. De volwassenen konden dus rustig 'dégusteren' en 'discussiëren' -'t viel nogal mee. We waren het deze keer roerend eens over the food, the drinks én...,naar onze mening, "de domme, rancuneuze stoot" van Caroline Gennez om de bekwame en verstandige, laathemdanarrogantzijnde Frank Vandenbroucke uit de Vlaamse regering te bannen. En onze gezinsleden zijn, normaal, allemaal zeer 'vrouwvriendelijk' geëmancipeerd én geïnspireerd, hoor. Ook onze mánnen ( moeten wel met zulke vrouwen!!) Maar man of vrouw maakt niet uit. Goed zijn in je vak télt. Dat is pas emancipatie!- terwijl onze kleinkids zich amuseerden nà hun spaghetti. Alleen Louis van bijna twaalf bleef al mee aan tafel zitten. Je zag hem zó groeien. Schitterend toch. Alleen het 'toetje' viel bij mij een beetje tegen. Iets té kléfferig . Maar zoals bij alles: " Les goûts et les couleurs ne se discutent pas!" See you.

Hoogzomer

Fri, 14 Aug 2009 14:51:26 +0000

Mensen, 'k ben hier weer! Heb eerst een weekje samen met man thuis vakantie gevierd. En dan twee weken in Spanje bij oudste dochter en kroost. Oliver van tweede dochter mocht ook mee. Vier kids en vier volwassenen. Was dus 'full house'. Maar we hebben het overleefd... Grápje! Hebben trouwens ook vaak 'yacht', het vroegere 'yatzee', gespeeld.Weer thuis viel mijn computer uit. Gelukkig is neef Stijn- "mijn steun en toeverlaat in bange dagen," noem ik hem altijd- hem komen repareren. Et voilà. En vandaag, hooggeacht publiek, verjaren dochter Karen en ik. Je weet wel "die van Libelle"! Vier-en-dertig jaar geleden was zij mijn liefste verjaardagscadeau ooit. Mooier kan je niet hebben hé. Ik was toen vijf-en-twintig... Ja, ja, folks, dochterlief is in haar mooiste leeftijd, vind ik. En voor mij komt tram zes eraan. Maar 'k heb nog een jaar tijd hé. 'k Vind het verschrikkelijk, kan het bijna niet geloven maar 'k wíl hét gráág wórden, hóór!! Herkennen jullie het, 'meisjes' van mijn generatie? Mijn kapper heeft vandaag z'n best gedaan. "Je lijkt net geen negen-en-veertig," beweerde hij. Wil hem voor één keertje graag geloven... Straks mijn mooiste, lichtgrijs, katoenen bloemetjesjurkje aan, met het diepe decolleté...Gele, hooggehakte pumps en dito-handtasje! En vanavond gaan we, met z'n allen, "souperen" in "De pastoor van Vremde". Nu mijn zus wellicht de oversteek gaat wagen naar dit nabijgelegen 'dorp' (?!) willen wij de plaatselijke 'culinaria' reeds uitproberen. Evaluatie volgt. Gelukkige moederkesdag gewenst aan alle dametjes-met kind en zaligzonnige hoogzomerdagen aan iedereen! Geniet, folks!